post

عکاسی رویالتی فری

عکاسی رویالتی – فری ( Royalty – free)

 

عکاسی رویالتی – فری : همانطور که در ماه های گذشته با مطالب متعدد درباره ی شاخه های مختلف عکاسی صحبت کردیم ، این بار ، در تلاش هستیم برای جلسه ی ماه مهر ، مطالبی را پیرامون موضوع عکاسی رویالتی – فری ، در گروه مطرح کنیم ، همچنین نمونه هایی از عکس های این شاخه را برای دوستان به اشتراک میگذارم و امیدوارم ، نهایت استفاده را داشته باشید.
* این شاخه از عکاسی بیشتر برای کارهایی به صورت پروژه ای توصیه می شود و جنبه ی تجاری امور عکاسی را در خود جای میدهد.
* عکاسی که در این شاخه کار میکند ، تعدادی از عکس های خود را با عنوان یک مجموعه عکس به صورت کلی به خریدار خود ارائه می دهد و خریدار طی قراردادی ، از آنها علاوه بر پروژه ی جاری ، اگر صلاح بداند ، در پروژه های آتی نیز استفاده می کند.
* اصطلاح رویالتی – فری ، اولین بار در دنیای دیجیتال و کامپیوتر ها مطرح شد ، و بیشتر مخصوص نرم افزارهایی بود که یکبار با قیمتی معلوم خریداری میشدن و مدت ها و در پروژه های مختلفی از آنها بهره مند میشدن.
* بعد از ورود به دنیای دیجیتال ، این اصطلاح را در هنرهای تجسمی و در بخش تصویرسازی ، بکار بردند. اما امروزه ، این اصطلاح در دیگر رشته های تجسمی نیز ، به کار برده می شود.
? حال سوال اول را مطرح می کنیم ، چرا عکاسی ِ رویالتی – فری ، را برای پروژه ها بیشتر در نظر می گیرند؟
* در جواب باید گفت ، این شیوه از عکاسی صرفا ، نه به شکل یک شیوه ی کامل ، بلکه بیشتر به شکل یک قرارداد خود را عنوان می کند و سعی در آن دارد تا حقوق مولف را حفظ و ترویج فرهنگ عکاسی را بیش از پیش کند.
? سوال دیگری که در این قسمت برای ما ایجاد میشود ، این مورد است که ، چه عکس هایی را می توانیم ، جزء این شیوه و بخش بندی قرار دهیم و چه عکس هایی را نمی توانیم؟
* در جواب باید ، مطرح کرد ، که هر عکسی را میشود در این دسته قرار داد ، امروزه عکاسان زیادی هستند که در زمینه های مختلفی فعالیت می کنند ، و همگی به دنبال این هستند که بخشی از آثار خود را به معرض نمایش گذاشته و به فروش برسانند ، در کل ، بخش عظیمی از هر نوع سبک را میشود در این بخش و شیوه ی کلی قرار داد. مرز خاصی را نمی شود ، در این بخش برای عکاس مدنظر گرفت ، زیرا نمی توانیم این مرز ها را به صورت کامل و شفاف ، از هم تمیز داده ، به همین دلیل باعث سردرگمی بیشتر میشود ، اما در کل و برای جمع بندی نهایی ، می توانیم بگوییم ، عکس هایی که از نظر کلی ، چه از لحاظ بصری و حسی و چه از لحاظ فنی و تکنیکی از کیفیت مطلوب برخوردار باشند را میشود در این بخش قرار داد.
تا این بخش با ساختار کلی و شناخت اولیه این شاخه و بخش از عکاسی آشنا شدید. ولی بحث اصلی که این مقاله را برتر می کند فقط درباره ی توضیح کوتاهی درباره این بخش از هنر و صنعت عکاسی نیست ، بلکه این تازه بخش کوچکی از این بخش بود ، امروزه با توسعه فراوان شبکه های الکترونیکی و دسترسی همگانی به این موارد ، تقریبا تمامی اعضای یک جامعه ، به این ویژگی دسترسی دارند و می توانند به بهترین شکل از این ویژگی استفاده کنند و از آن بهره مند شوند ، این ویژگی که عکس های شما را در این شاخه قرار می دهد ، و عکس شما را در زیرشاخه ی عکس های رویالتی – فری قرار می دهد ، سایت ها و اپلیکیشن هایی هستند که به شما خدمات ارائه عکس و تصاویر خلق شده توسط شما را به شما می دهند. این سایت ها ویژگی های مختلفی دارند و از کشور های مختلفی حمایت می کنند ، ولی به خاطر دسترسی وسیع افراد به جهان دیجیتال ، این دسترسی برای هر شخصی در سراسر جهان امکان پذیر است.
ویژگی هایی که این سایت ها ارائه می کنند به شما این امکان را می دهد ، تا به ساده ترین روش ممکن و بهترین شیوه عکس های خود را ارائه کرده و بعد از به نمایش گذاشتن درست عکس های خود ، برای آنها قیمت هایی را مدنظر گرفته و با مشتریان مختلف به بحث پرداخته تا بتوانید عکس های خود را به آنها فروخته و آنها نیز بتوانند با دسترسی به کیفیت اصلی عکس شما از آن بهره مند شده و از آن استفاده کنند.
در زیر به معرفی تعدادی از این سایت ها می پردازیم و امیدواریم این شناخت و معرفی راهی باشد تا شما خواننده ی محترم این مقاله را با جهان عرضه و تقاضای خوبی آشنا کند و شما بتوانید عکس های خود را به نمایش بگذارید :

 

.

 

چگونه در فروش آثار عکاسی موفق عمل کنیم؟

 

دنیای هنر فراتر از نقاشی و مجسمه‌سازی است. سئوالات متعددی برای هنرمندانی که در حوزۀ هنرهای مبتنی بر تکنولوژی فعالیت می‌کنند، مطرح است. چگونه ارزش یک عکس-که می‌تواند بارها و بارها چاپ شود- را باید با نقاشی که اثری منحصر به فرد مقایسه کرد؟ هنرمندان چگونه عکس‌های خود را به فروش می‌رسانند؟ چه کسانی طرفداران این نوع هنر هستند؟ هنرمندان به این سئوالات به اشکال مختلف و گسترده‌ای پاسخ می‌دهند.
یکی از بزرگ‌ترین چالش‌ها برای عکاسان این است که متقاعد شوند اثری که تولید می‌کنند، توسط گالری‌ها و مجموعه‌داران دیده می‌شود. شیفرا لویاتان به‌عنوان عکاس می‌گوید: راه درازی پیش‌روی عکاسی است تا جایگاه واقعی خود را بیابد و به‌عنوان هنری اصیل چون سایر هنرها شناخته شود او می‌گوید در آمریکا فقط ۵ سال گذشته است که در بازارهای هنری با عکاسی همان‌طوری برخورد می‌شود که با نقاشی می‌شود. بسیاری از بازدیدکنندگان عقیده دارند دستکاری دیجیتالی عکس به‌سادگیِ فشاردادن یک دکمه و به دست آوردن تصویر دلخواه است. شفیرا می‌گوید: فتوشاپ یک هنر زمان‌بر است که هنرمندی منظم و ماهر می‌طلبد تا جلوه‌ای حقیقتا قابل‌توجه کسب کند
پس یک عکاس چگونه دیگران را متوجه حضورش می‌کند؟ عکاسان موفق آثارشان را برای مسابقات می‌فرستند و از این کار به‌عنوان راهی برای تثبیت موقعیت خود استفاده می‌کنند. درحالی که ردشدن‌های غیرقابل اجتناب که گهگاه پیش می‌آیند، درهم شکننده هستند اما این فرایند نمایش آثار در مقابل مخاطبان، خود یک مهارت است. شیفرا عکاس آمریکایی دراین‌باره می‌گوید: “استعداد فقط ۱۰ درصد معادله است و ۹۰ درصد باقی‌مانده کاملا به اقبال شخص برمی‌گردد.” برای کسانی‌که امیدوارند نقش شانس را در این فرایند کمتر کنند کارهایی هست که می‌تواند باعث شود کارشان چشم هر موزه‌داری را بگیرد و بیشتر دیده شوند. ربکا رابرتسون، موزه‌دار، نویسنده، تدوین‌گر عکاس و ویراستار مجله New York Photography Diary می‌گوید روشی که عکاس اثر خود را به موزه‌داران یا گالری‌داران بالقوه ارائه می‌کند می‌تواند بر شانس موفقیت آن اثر بیفزاید.
 
وقتی به اثری نگاه می‌کنیم می‌خواهیم بدانیم چه چیزی عکاس را واداشته تا عکس را جدی بگیرد و آن را به دنیا عرضه کند؟ این عنصر مصمم بودن برای ثبت عکس، لزوما به خاطر یک تکه کاغذ زیبا و یک رزومه پر زرق و برق نیست. بسیار مهم‌تر است که تمرکز اصلی روی کیفیت تصاویر و داستانی که به‌صورت بالقوه به نمایشگاه‌دار می‌گویند، باشد. اگر کار قوی باشد خودش را نشان خواهد داد و اگر نباشد، ارائه پر زرق وبرق به آن کمکی نخواهد کرد. بعد از اینکه جایی را برای نمایش کارتان در نظر گرفتید، ملاحظات دیگری هم در مورد نحوه‌ای هم که باید عکس‌هایتان را نشان بدهید تا حداکثر اثرگذاری را داشته باشد، وجود دارد. برایان اودوهرتی در «درون یک مکعب سفید» در سال ۱۹۷۶ می‌نویسد: ” عکس‌ها طوری به دیوار آویزان می‌شوند که فرضیه‌هایی را در مورد اینکه چه تاثیراتی را به وجود می‌آورند و این اصل تا امروز هم‌چنان برقرار است.”
در حالیکه نقاشان به شکل سنتی از قاب‌های متصنع برای تاکید بر جدیت و طبیعت زیبایی‌شناختی اثرهنری ممکن است استفاده می‌کنند، این کار برای عکاسی رایج نیست. به‌عنوان یک قانون، قاب عکاسی ساده است یا بدون قاب است. اصول نگاه کردن‌به تصاویر در شرایط مختلف متفاوت است، اینکه چگونه عکس‌های گوناگون در شرایط مختلف و در سایزهای متفاوت یا فضا و موقعیت‌های گوناگون با یکدیگر همخوان می‌شوند، بسیار مهم است. وقتی گروهی از تصاویر را روی دیوار می‌چینید درواقع با گفتن قصه‌ای که به بیننده حس انسجام می‌دهید، در حال خلق یک حال و هوای کلی هستید. بیننده‌ای با هنرتان ارتباط برقرار می‌کند و مجذوب کار شما می‌شود.

 

 آیا فرایند فروختن یک عکس متفاوت از فروختن یک نقاشی است؟ در حالیکه یک نقاشی شی‌ای کاملا منحصر به فرد است اما یک نگاتیو یا فایل دیجیتالی می‌تواند به تعداد نامحدودی چاپ شود. عکاس چگونه تصمیم می‌گیرد  تعداد کپی‌هایی را که مایل است بفروشد، به موضوعی اساسی در کل فرایند تبدیل کند؟ محدودکردن تعداد چاپ‌های عکس به کلی یک استراتژی بازاریابی است چرا که عقیده بر آن است که چاپ‌های محدود عکس باعث ارزشمندی آن می‌شود. اگر قصد شما از عکاسی، فروش اثر برای به دست‌آوردن حداکثر بهره از هنرتان است، باید با تجربیات قبلی خود بسنجید که با تعداد پایین و  قیمت بالاتر بیشتر فروش می‌کنید یا چاپ‌های متعدد با قیمت نازل‌تر برای تمام عمرتان کافی است؟
یک عکاس می‌تواند به‌راحتی با فرستادن پروندۀ هنری(پورت فولیو) خود این فکر را ایجاد کند که می‌توان نگاه دقیقی به کیفیت آثارش کرد و کارش را به راحتی نشان دهد، در حالی که این امر برای هنرمندانی که فیلم یا ویدئو کار می‌کنند، دشوار است. این که از یک موزه‌دار خواسته شود نگاهی به پروندۀ هنری عکاسی بیندازد، یک مساله و اینکه موقعیتی ترتیب داده شود تا او به یک مجموعۀ ویدئو یا فیلم کوتاه نگاه کند یک موضوع متفاوت است. زحمت توضیح دادن اینکه اثر حاضر چه مفهومی دارد؟ این امر برای عده‌ای که ممکن است کار را بخرند یا به نمایش درآورند و همچنین برای هنرمندان حوزه فیلم و ویدئو بسیار پر زحمت است زیرا اغلب باید آن را برای کسانی توضیح دهند که کل کار را ندیده‌اند.
اما پیچیدگی به همین‌جا ختم نمی‌شود. درحالی که نقاشان و عکاسان با آویخته‌شدن یا چیده‌شدن آثارشان سروکار دارند، هنرمندان فیلم و ویدئو باید بر سر ادوات تکنیکی که برای نمایش آثارشان به مخاطبان لازم دارند نیز مذاکره کنند. این مسائل به این برمی‌گردد که گالری چقدر فضا در اختیار دارد، پروژکتور یا پرده نمایش کجا می‌تواند نصب شود و چه قسمتی از اتاق مناسب‌تر است تا بازدیدکنندگان قبل از تماشای ویدئو در آن به‌سربرند. همه این موارد موقعیت‌های خاصی هستند که یک عکاس احتمالا مجبور نیست با آن‌ها سروکار داشته باشد.

 

بازاریابی و فروش نیز به همین شکل برای هنرمندان حوزه ویدئو دشوارتر است. برای بسیاری در بهترین حالت، پولی که از فروش و بازتولید آثارشان به دست می‌آید، کمک هزینه‌ای برای گذران زندگی است. در اغلب موارد بهترین کار، گرفتن کمیسیون برای آثار یا کسب اقامت در موسسه‌های هنری است. گرچه این امر معمولا به‌عنوان نتیجۀ اثبات خود و آثار خود است، نمایش آثار در محافل توسط آنها، از جمله گالری-ها، موزه‌ها و سایر موسسات هنری مستقل از نظر شما خواهد بود.
دشوارترین شکل فروش، حداقل به معنای سنتی آن، مربوط به پرفورمنس یا اجرا و اینستالیشن آرت باشد. از آن‌جا که ماهیت اینستالیشن آرت و پرفورمنس باعث می‌شود جابه‌جایی آن‌ها به مکانی خصوصی دشوار باشد، بازاریابی و قابل فروش‌کردن این آثار کار بسیار دشواری خواهد بود.
گاهی اوقات، قطعات اثر اینستالیشن و پرفورمنس به همراه ارائۀ آن می‌توانند به عنوان واحد مستقلی به مجموعه‌داران فروخته شود اما هنرمندان هنر ایسنتالیشم و پرفورمنس مجبورند آثارشان را طوری طراحی کنند که قابل تقسیم به قطعات مختلف باشد.  همان‌طور که “متیو بارنی” اجزای مختلف به‌کاررفته در سری فیلم‌های “کرسمستر” را می‌فروشد، یا ماریانا آبراموویچ که عکس‌هایی از خودش را در پرفورمنس‌ها ویا قطعاتی از هنرایسنتالیشن را می‌فروشد، بسیاری از هنرمندان حوزه پرفورمنس آرت و اینستالیشن پی‌برده-اند که یک راه برای حمایت از خودشان، داشتن رویکرد “لاکارته” (یک نوع غذا که در قطعات مختلف سرو می‌شود) برای فروش آثارشان مناسب‌ترین روش است.

 

فرایند فروش عکس و راهایی برای جذب بازار عکس

 

درواقع اولین گام برای فروش عکس‌های شما از کامپیوتر شما و زمانی آغاز خواهد شد که به آپلودکردن آنها در وب سایت و یا شبکه‌های اجتماعی خود اقدام کنید. باید بدانید قبل از آپلود عکس‌هایتان و اشتراک آنها به صورت آنلاین باید خریداران بالقوه را پیدا کنید؛ این بدین معناست که کلماتی برای اسم و عنوان عکس‌های خود برگزینید که به وسیلۀ خریداران عکاسی قابل جستجو باشد. همچنین توضیحات عکستان به همان اندازۀ تصویر و هنر شما مهم است. چرا که موتورهای جستجو عکس‌های شما را به عنوان عکس و یا تصاویر زیبا نمی‌بینند، آنها عکس‌های شما را چیزی غیر از صفر و یک نمی‌بینند.
شما نیز هنگام وارد کردن عکس‌ها آنچه مشاهده می‌کنید نام فایل، شرح و توصیف عکس‌هایتان است. عکس‌هایتان را با ذکر تمام توضیحات آپلود ‌کنید؛ فایل شما که ممکن است به‌عنوان مثال با نام MG_0816.dng ماهیت پیدا کرده باشد، اکنون در موتورهای جستجو به‌عنوان یک عکس با نام و موضوعی مشخص برای کاربران دیگر قابل تشخیص است و هنر شما برای دیده‌شدن توسط هنردوستان سهل‌الوصول‌تر شده است. توصیفات و توضیحات و تمامی اطلاعات عکس و تصویر را طوری گزینش کنید و کلمات را به گونه‌ای بچینید که گویا عکس را برای شخص نابینایی توصیف می‌کنید. از رسانه‌های اجتماعی خود و شبکه‌های مختلف برای به اشتراک گذاشتن عکس‌های خود استفاده کنید. صفحه‌های اینستاگرام و فیس‌بوک گزینه‌های کم هزینه‌ای برای منتشرکردن و به انتشارگذاشتن عکس‌های شماست.

 

اما چالش اصلی زمانی است که شما بخواهید از طریق بلاگ خود شروع به فروش عکس‌هایتان کنید. چرا که با سایت‌های عکاسی زیادی مواجه می‌شوید و احساس لنگ بودن سایت شما در مقابل آنها ناامیدتان خواهد کرد. ترفندهای زیادی وجود دارد تا به مردم کمک کنید راه خود را به سمت سایت شما بیابند. یکی از این مسیرها استفاده از سئو (SEO) و بازاریابی رسانه‌ای است. برای انجام این کار برای بلاگ خود تعداد زیادی محتوا را از خود و حرفه و عکاسی‌تان تهیه کنید. یکی از بهترین محتواهایی که می‌توانید برای سایت خود و در کنار آپلود عکس‌هایتان انجام دهید این است که در مورد زندگی روزمرۀ یک عکاس و کسب و کار عکاسی و یا هر مطلبی که امکانش هست، تصاویر خود را ارائه کنید. فروش آنلاین نه تنها راهی عالی برای فروش و کسب درآمد بی‌هزینه است بلکه مواجهۀ افراد با نام و تجاری و کسب و کار شما می‌تواند مسیرهای بزرگتری را پیش‌روی شما بگشاید.
اما اگر به دوش کشیدن این کار را خارج از تاب خود می‌دانید، میتوانید برای راحت‌کردن مسیر فروش عکس‌هایتان از سایت‌های خارجی مانند  microstock و یا sellmedia شرکت کنید. کلیۀ مراحل این ثبت‌نام، تبلیغ، بازاریابی برای آثار شما رایگان است. برای ثبت‌نام در این وب سایت‌ها و یا شبکه‌های اجتماعی خود و یا هر فضای آنلاین و گالری‌های آنلاین، اطمینان حاصل کنید که اطلاعات تماس درست است و آسانترین و ساده‌ترین مسیر ممکن برای ارتباط با خود را قرار دهید. بهترین گزینه برای برقراری ارتباط با مخاطبانتان پست الکترونیک یا شمارۀ تماستان است. باید در نظر داشته باشید برای فروش آثار خود در وبسایت‌ها اشکالات زیادی وجود دارد از جمله اینکه برای هر تصویری که می‌فروشید مبلغ زیادی را ممکن است برای ثبت‌نام بپردازید. اگرچه این هزینه بین سایت‌های مختلف متفاوت است و ممکن است بین ۲۰ درصد تا ۶۰ درصد برای هر فروش عکس از عکاس هزینه کسر شود.

 

هنگام گزینش عکس‌هایتان شما باید بدترین منتقد و سخت‌گیرترین نقدها را به خود داشته باشید. شما می‌توانید  از عکس‌های ضعیف‌تر و متوسط خود در نمایشگاه‌های صنایع دستی استفاده کنید و راهی عالی برای فروش آثارتان پیدا کنید، اما هنگام نمایش آنلاین آثار خود بهترین آثار خود را برای معرفی خود قرار دهید. عکس‌های درجۀ دوم و ضعیف‌تر خود را در نمایشگاه‌های صنای دستی و با قیمت‌های نازل‌تر به فروش خواهند رسید. اگرچه زمان، انرژی و هزینۀ بیشتری را نسبت به نمایش مجازی خواهد گرفت و یا ردیف کردن عکس‌هایی با موضوعات مشابه کمی سخت و وقت‌گیر خواهد بود، اما نتیجه گرفتن یک غرفۀ عکس در یک نمایشگاه صنایع دستی و یا هنری، خریداران و دوستداران دائمی را برای شما درپی خواهد داشت، اما این ارتباطات و پیداکردن مخاطب و طرفدار به میزان هزینه متحمل شده برای خرید چادر و یا ایجاد غرفه خواهد چربید. عکس‌های خود را در نمایشگاه‌های محلی با قاب‌های مناسب تزیین نمایید، به یاد داشته باشید تابلوهای عکاسی معمولا ساده و فاقد زرق و برق اضافی مانند تابلوهای نقاشی هستند. حتی‌المقدور قاب‌های خود را ساده والبته شیک انتخاب کنید.
علاوه بر این نمایشگاه‌های صنایع دستی و نمایشگاه‌های محلی شما می‌توانید عکس‌هایتان را با امضای خود در کافه‌ها و یا حتی در قهوه‌خانه‌ها قرار دهید، مزیتی که اینکار برای شما دارد این است که مجبور نیستید یک مجموعه عکس داشته باشید و یا موضوعات یکسان برای نمایش آنها انتخاب کنید، می‌توانید دو یا چند اثر کاملا متفاوت را برای شناساندن خود در این مکان‌های عمومی در معرض نمایش قرار دهید. از درخواست خود از کافه‌داران خجالت نکشید نیمی از آنها هنر بر دیوارشان آویزان است و بسیار علاقمند خواهند بود که هنر شما را به دیوارهایشان آویزان کنند. برخی از آنها حتی به شما اجازۀ فروش بدون اعمال هزینه‌های کلی را می‌دهند.

 

اگر در این مکان‌ها چیدمان‌ را با دقت لام انجام دهید و یا قاب‌های مات اما رنگی برگزینید، افراد ساکن در کافی‌شاپ را جذب خواهید کرد و کسانی از اشتیاق شما به عکاسی به وجد می‌آیند، با انجام این عمل حتی اگر به فروش منجر نشوید، در هر صورت عناصر احتمالی خرید را حدس زده‌اید و در جهت آن گام برداشته‌اید و متوجه خواهید شد مخاطبان، عکس‌های شما را دوست داشته‌اند یا خیر.با مجله‌های محلی تماس بگیرید و ارتباط خود را با آنها حفظ کنید تا اغلب مجلات داخلی و منطقه‌ای شما دائما برای مطالب خود به عکس‌ نیازمندند، آنها را در جریان مجموعه عکس‌های خود قرار دهید و بگویید علاقمند در شرکت در پروژه‌های آنها هستید. اگر آنها بودجه‌ای را برای عکاسی در نظر نگرفته باشند، با قیمت‌های نازل‌تر شروع به فعالیت در پروژه‌های آنها کنید. از آنجا که بسیاری از عکاسان آماتور مایل به سقوط به این تله هستند و عکس‌های خود را مجانی در اختیار آنها قرار می‌دهند اما باید بدانید عکس‌های شما ارزش دارند و افرادی که عکس‌های معتبر ارائه و چاپ می‌کنند باید این را بدانند.عکس‌های خود را با امضای مخصوص خود می‌توانید به تولیدکننده‌های کالاها و طراحان و صاحبان کسب و کار و یا نویسندگان بلاگ‌ها پیشنهاد دهید. برای این هدف نیز عکس‌های متوسط خود را برای چاپ بر روی لیوان‌، جلد کتاب‌های الکترونیکی و وبلاگ‌ها آماده کنید.

شما می‌توانید در شبکه‌های اجتماعی خود اعلام کنید که اگر کسی نیازمند به کارت پستال است در خدمت آنها هستید و یا برای جلسات آموزشی در دسترس آنهایید. درنظر داشته باشید که با اینکه شما امکان چاپ نسخه‌های بی‌پایان از عکس‌هایتان دارید، اما این بدین معنی نیست که مجازید این کار را انجام دهید، اگر شما اثرتان را به عنوان هنر عرضه می‌کنید باید تعداد آن را محدود کنید. هرچه تعداد عکس‌هایی که شما چاپ می‌کنید محدود کنید تصاویر خلق شدۀ شما به میزان قابل ملاحظه‌ای ارزش بیشتری خواهد داشت. اگرچه عکاسان می‌توانند هر تعداد نسخه‌ای از ۱ تا ۱۰۰۰ و حتی بیشتر را برای چاپ انتخاب کنند، اما تعداد پایین‌تر هر تصویر با ارزش‌تر است. می‌توانید وقتی نسخه‌های قبلی را به فروش رساندید، قیمت را برای نسخه‌های باقیمانده افزایش دهید. اگرچه این به شخصیت شما بستگی دارد که آیا می‌خواهید تعداد انگشت‌شمار و گرانتری داده باشید و یا تعداد نامحدودی ادیشن از یک نسخه داشته باشید و با قیمت‌های ناچیز در اختیار مردم قرار دهید؛ در هر حال انتخاب این دو مسیر به سلیقه و سبک زندگی شما نیز برمی‌گردد.

 

در نهایت این شما هستید که تصمیم جدی باید برای کار خود بگیرید.

 

post

عکاسی با فرمت خام یا فشرده

عکاسی با فرمت خام یا فشرده

 

کدام فرمت ؟

برای مدت زمانی طولانی در حوضه و هنر عکاسی ، بحث مهمی بر سر دو فرمت فشرده و خام وجود دارد و در مورد اینکه کدام یک برای عکاسی و عکاس بهتر است. بسیار خوب ، شاید بحث درباره این موضوع کلمه اشتباهی باشد. ولی معمولا ، این یکی از توصیه های مهم عکاسان با تجربه و حرفه ایست به عکاسانی که به تازگی کار با دوربین را شروع کرده باشند و آنها را تشویق می کنند که کار با فرمت خام را شروع کرده و فرمت فشرده را برای عکاسی فراموش کنند
سوالات بسیاری وجود دارد که فایل های خام از برتری بیشتری برخوردار هستند. احتمالا کسانی که فایل های خود را ویرایش نمی کنند ، استفاده و بهره مند شدن از فرمت خام را نیز مورد نیاز نمی بینند. بنابراین افراد زیادی هستند که همزمان از هر دو فرمت استفاده می کنند
معمولا ، این سوال به عنوان یک پیشنهاد ارائه می شود. به عبارت دیگر ، شما باید یک تصمیم بگیرید ، حال با هم در این نوشته به مزایا و معایب دو فرمت فشرده و خام نگاهی می اندازیم. اما بهتر است مزایای هر دو را در نظر داشته باشید با این حال این بهترین روشی است که می توانید این دو فرمت را از هم تمیز دهید

 

تنظیمات دوربین

نگاهی به تنظیمات کیفیت و تنظیمات کلی دوربین خود در منوی اصلی آن بیندازید. اکثر دوربین ها به شما این اجازه را می دهند که این تنظیمات را به صورت کلی روی آنها انجام دهید. شما می توانید هم به صورت جداگانه و هم به صورت همزمان از این دو فرمت بهره مند شوید. حال انتخاب با شماست که کدام فرمت را انتخاب خواهید کرد؟
حال نگاهی بیاندازیم ، به صورت های کلی این دو فرمت و مزایای هر کدام را نسبت به یکدیگر بسنجیم

 

عکس هایی با فرمت فشرده و مزیت های آن

هنگامی که یک عکس می گیرید ، دوربین شما در واقع اطلاعاتی را که از سنسور دریافت می کند را به صورت یک فایل ذخیره می کند.در زمانی که دوربین های دیجیتال به تازگی روی کارآمده بودند، گروهی از متخصصان با هم در استفاده از فرمت فشرده به توافق رسیدند و استفاده از این فرمت در بین همه عکاسان رواج یافت. و این اشتراک استفاده از این فرمت باعث شد تا کارشناسان عکاسی آن را برروی همه دوربین ها استفاده کنند. ایده اولیه برای استفاده از این فرمت این بود که : این فرمت یک فرمت فشرده شده است و به راحتی می توان آن را با دیگران به اشتراک گذاشت
و شما چه می دانید ؟ ، که همین فرمت عکس های بسیار خوبی را پردازش کرده است. این فرمت در بعضی جاها بیشتر و در بعضی جاها کمتر مورد استفاده قرار می گیرد. اگر شما دوربین خود را به تازگی گرفته باشید ، دوربین به صورت پیشفرض از فرمت فشرده استفاده کرده و همه عکس ها را با همین فرمت برای شما ذخیره خواهد کرد. این پیش فرض در اکثر دوربین ها قابل مشاهده است، و در هر سایت یا فضای آنلاینی نیز شما این فرمت را خواهید دید
اما هنگامی که دوربین شما عکس را با این فرمت ثبت می کند چند مورد اتفاق می افتد. اول اینکه دوربین داده ها و اطلاعات تصویر را فشرده می کند تا اندازه هر فایل کوچکتر شود ، یک فایل فشرده فقط حدود یک چهارم اطلاعاتی که دوربین شما برروی سنسور ضبط می کند را در داخل خود ذخیره می کند این بدان معنی است که بخش بزرگی از اطلاعات در واقع از بین می رود ، بعضی از این داده ها اطلاعات رنگ ها را در خود جای می دهند که به همان صورت که گفته شد با کاهش تعداد رنگ مواجه خواهیم شد. و فقط زمانی قابل رویت است که شما بزرگترین تاثیر را در قسمت های برجسته و سایه ها می بینید ، جایی که برخی از جزئیات ممکن است از دست رفته باشند
علاوه بر این ، دوربین برخی از پردازش ها را به تصویر اضافه می کند ، تولیدکنندگان این مسئله را می دانند که شما می خواهید یک عکس شارپ و با رنگ های اشباع شده داشته باشید ، بنابراین برخی از تاثیرات مانند شارپ بودن ، کنتراست و اشباع رنگی را در همان زمان که اطلاعات در حال ذخیره شدن است به فایل ایجاده شده اضافه می کنند. این مورد از جهاتی خوب است که شما تصویر نسبتا خوبی را به صورت خودکار ثبت می کنید ، اما ناکامی اصلی این است که شما هیچ نقشی در ثبت این عکس نداشته اید

 

عکس هایی با فرمت خام و مزیت های آن

در اکثر دوربین ها ، می توانید به منوی اصلی بروید و فرمت فایل را به خام تغییر دهید ، اما فایل خام به صورت جهانی شناخته نشده است ، بلکه هر شرکتی برای خود یک گونه فایل خام دارد. در عوض ، هر دوربین دارای روش خاصی برای جمع آوری اطلاعات است که از حسگر تصویر دریافت می کند هنگام گرفتن تصویر و ایجاد فایل اختصاصی خود (برای نیکون “نیف” برای کانن “سی آر تو” برای فوجی “راف” و غیره) که هر کدام فایل خام نامیده می شود
بلافاصله می توانید یک مشکل را با این موضوع مشاهده کنید ، زیرا این فایل ها به راحتی قابل اشتراک گذاری نیستند. علاوه بر این ، این فایل ها بزرگ هستند ، معمولا ۳ یا ۴ برابر بزرگتر از هر فایل فشرده هستند ؛ حال سوال اینجاست که چرا همه توصیه می کنند که با فرمت خام عکاسی کنیم؟ از آنجا که آنها فقط فایل های برتری هستند ، در حالی که فایل های فشرده  داده ها را برای ایجاد یک اندازه فایل کوچکتر از بین می برند ؛ فایل های خام تمامی داده ها را حفظ می کنند. این بدان معناست که شما تمام داده های رنگ را حفظ می کنید و همه چیز را می توانید در جهت برجسته سازی و جزئیات و سایه ها نگه دارید
علاوه بر این ، در حالی که دوربین پردازش را در هنگام ایجاد یک فایل خام ایجاد می کند ، این اتفاق در فرمت خام صورت نمی گیرد. و بدین معناست که شما در روند پردازش عکس کنترل کامل دارید. شما می توانید هر سطح از شدت ، کنتراست و اشباع رنگی (وکنترل های دیگر) که می خواهید اضافه کنید
دوربین این تصمیمات را برای شما نمی گیرد و فایل را تغییر نمی دهد. باز باید قید کنم که در صورتی که این فایل های خام بزرگتر و سنگین تر هستند و اما استفاده و پردازش را بهتر می کنند. علاوه بر این شما همیشه می توانید فایلهای فشرده را از یک فایل خام ایجاد کنید ، که هنگامی که می خواهید فایل ها و عکس هایتان را اشتراک بگذارید ، فایل خام را حفظ کرده و فایل فشرده ایجاد شده را به اشتراک بگذارید

 

عکاسی با هر دو فرمت

بنابراین به این نتیجه رسیدیم که فایل های خام قوی تر هستند ، و منظورمان از قوی تر بودن این است که تمام جزئیات رنگی و نوری را در خود ذخیره سازی می کنند و شما کنترل کاملی در پردازش اینگونه فایل ها خواهید داشت ؛ اما سوال اینجاست که اگر نخواهید فایل هایتان را پردازش کنید چه اتفاقی خواهد افتاد؟  آیا منطقی نیست حال که دوربین شما از این فرمت فشرده نیز پشتیبانی می کند نیز استفاده کنید؟  یا اگر نیاز دارید که فوری عکس هایتان را از دوربین انتقال دهید ، آیا باز هم استفاده از فرمت فشرده ضروری و کارآمد نیست؟
پیشنهاد ما این است ، که چرا هر دو را ذخیره سازی نکنید؟
دوربین شما به احتمال قوی دارای تنظیماتی است که قادر است همزمان هر دو فایل را برای شما ذخیره سازی کند بهتر است که از هر دو مزایای این دو فرمت استفاده کنید ؛ حال شاید از خود باز بپرسید که چطور ممکن است که هر دو فرمت به درد شما بخورد؟
چند راه وجود دارد
شما می تونید بلافاصله از فایل فشرده استفاده کنید : به طور مسائل شما تعدادی فایل فشرده در دوربین خود دارید و می خواهید فورا آنها را به اشتراک بگذارید ، این امکان همانطور که گفتیم فقط برای فایل های فشرده امکان پذیر است در صورتی که فایل های خام این قابلیت را ندارند و به راحتی از دوربین خارج نمی شوند و مدت زمان زیادی صرف جابه جا کردن فایل های خام باید سپری کنید
عکس های پی در پی : همیشه این سوال مطرح است که اگر من با یک برند در حال کار هستم آیا بعد از مدتی این فرمت خام از بین خواهد رفت؟ یا آیا در زمانی طولانی من می توانم از این فایل استفاده کنم؟ این مسئله خیلی وقت است که یک بحث جهانی شده است و شرکت ادوب نیز برای این مسئله یک ایده را مطرح کرده است که فایل (دی ان جی) (دیجیتال منفی) را مورد استفاده قرار دهیم ، ولی این مسئله که برای فایل های خام مطرح است برای فایل های فشرده مطرح نشده و اگر یک فایل فشرده داریم ، خیلی راحت می توانیم از آن بهره مند شویم
طریقه ی پردازش دوربین شما: هنگامی که شما هر دو فایل را داشته باشید یک فایل فشرده و یک فایل خام ، باید ببینید که کامپیوتر شما چگونه آن را پردازش می کند ، به عبارت دیگر شما می توانید متوجه شوید که کامپیوتر با چه شدتی از لحاظ رنگ ، کنتراست و غیره این فایل ها را پردازش خواهد کرد و اگر آن را پسندید و یا حتی مورد قبول نبود شما می توانید آن را به صورت دستی پردازش کنید و این می تواند مفید باشد ، وقتی که بتوانید به صورت کامل تغییرات مختلفی را روی فایل خام پیاده کنید
پیش نمایش و نمایش در صفحه دوربین : زمانی که شما به یک عکس در صفحه نمایش دوربین نگاه می کنید عملا نسخه ی فشرده شده ایی از عکس خود را می بینید و شما می توانید به صورت پیش فرض با همان دوربین مقادیر مختلفی را به عکس خود اضافه کنید ، مثل سیاه و سفید کردن عکس ؛ پس با تمام این توضیحات می توانیم بگوییم که استفاده از هر دو فرمت بهترین گزینه است

 

چرا فقط با فرمت خام عکاسی نکینم؟

خب شاید الان و با این همه توضیح مسئله ی اصلی این باشد که چرا با این همه توضیح و تفسیر از فایل های خام به صورت جدا استفاده نکنیم؟ سوال شما منطقی است و می گوییم که حرف شما درست است با تمام زحمت ها و مسائل داده ها هر روز ارزان و ارزان ترمی شود ، امروزه هر کارت حافظه هزاران فایل را در خود ذخیره سازی می کند و همین الان هم با توجه به فضایی که در اختیار شما قرار می دهند ارزان قیمت هستند ، ؛ در مقابل فایل های خام که ممکن است فضای بیشتری را بگیرند ، فایل های فشرده حجم کمتری دارند و فضای کمتری را نیز اشغال می کنند ، بنابراین هر طور که از لحاظ هزینه مقایسه کنید می توانیم علت استفاده همزمان و نه تک فرمت خام را این بدانیم که تفاوتی ندارد که فرمت خام را به صورت تنها استفاده کنیم یا در کنار آن یک فایل فشرده نیز داشته باشیم
البته یک جنبه ی دیگر نیز وجود درد که آن را ذکر نکردیم ؛ و چیزی نیست جز مسئله ی سرعت ، در نظر داشته باشید که دوربین تمامی اطلاعات را باید به کارت حافظه انتقال دهد اگر عکس های خود را در فواصل مختلف و زیاد بگیرید این مسئله مطرح نیست ، اما اگر شخصی هستید که در حیطه ی عکاسی ورزشی یا حیات وحش کار می کنید ، مطمئنا با این مسئله روبه رو شده اید که می خواهید در یک زمان فشرده تعداد زیادی عکس پشت سر هم (پی در پی) بگیرید، در این زمان شما باید از خیر فایل های اضافه ای که به صورت فایل فشرده در کنار فایل خام ذخیره می شود ، پرهیز کنید و به همان تک فرمت خام بسنده کنید

چرا فقط با فرمت فشرده عکاسی نکنیم؟

در عین حال این مسئله برای خیلی از عکاسان مطرح بوده است که : “من که نمی خواهم فایل های خودم را پردازش یا ادیت کنم ، پس چه زحمتی است که به صورت خام عکاسی کنم؟” اولین توصیه به این افراد این است که شما “باید حتما عکس خود را ویرایش و پردازش کنید” شاید شما نیاز به تغییرات شدید و چشمگیری نداشته باشید ، اما گاهی با چند ادیت و پردازش کوچک شما می توانید نتیجه ای قابل دیده شدن را خلق کنید
در هر صورت ، این مسئله مطرح می شود که چون شما هیچ وقت فایل ها و عکس های خود را پردازش و ادیت نمی کنید ، این عکس ها نیاز به ادیت و پردازش ندارند که مطمئن هستم این دیدگاه شما بعد از خواندن این مقاله یا بعد از گذشت چند سال ، تغییر کند و آن زمان ممکن است حسرت نداشتن فایل های خامی را بخورید که روزی به سادگی می توانستید آن ها را در فضایی ذخیره کنید

بهترین از نظر شما 

من چندین سال است که به صورت همزمان از هر دو حالت خام و فشرده استفاده می کنم ، آیا من واقعا از فایل های خام استفاده می کنم؟ شاید جواب این سوال منفی باشد و من بیشتر اوقات از فایل خام استفاده می کنم و شاید اصلا نگاهی به فایل های فشرده نیندازم با این حال فرمت فشرده ای که من ثبت و ضبط کردم هیچ هزینه ای برای من نداشته است ؛ بنابراین من همیشه با این تنظیمات رو به رو بوده ام ؛ و گاهی اتفاق افتاده که در مسیری بوده ام و نیاز شده است تا از فایل فشرده استفاده کنم و آن ها را برای شخصی ارسال کنم
در نهایت این به شما بستگی دارد که بعد از خواندن این مقاله از کدام فرمت استفاده خواهید کرد ؛ شما چه فکر می کنید؟ آیا عکاسی به صورت همزمان و استفاده از دو فرمت باعث اشغال فضای کارت حافظه می شود؟
تشکر از : جیم همل
نویسنده ، مترجم : حسین شاه میری
منابع
مقاله ی عکسبرداری با فرمت فشرده یا خام کدام یک بهتر است؟
.